مقدمة المؤلف بسم اللَّه الرحمن الرحيم تو را مىستايم اى خدايى كه با توفيق دادنت ، دلهاى نگران به سوى شناخت تو روى مىآورند ( 1 ) و با اسبابى كه تو فراهم مىآورى چهره هاى خرّم به جناب تو ( 2 ) ، توجّه مىكنند ، و بر سرورمان محمّد ( ص ) درود مىفرستم او كه به حروف شمشيرش فتح اطراف و نواحى ، همراه و با ظهور دينش پشت پيشينيان و پسينيان كافر شكسته شد ، و درود بر خاندان و يارانش كه پايه هاى بناى اسلامند و شاهدانى در پرده برداشتن از دلايل و براهين حق در ميان مردمند . امّا بعد ، اين مختصر ورقهايى است كه بر شرح سخنان شريف و عبارات لطيف كه منسوب به امام شجاع بخشنده است و در بردارنده سخنان مهمّ امير مؤمنان و پيشواى پرهيزكاران على ( ع ) است نوشته‌ام همو كه رضىّ و مرتضى است پسر عموى پيامبر ( ص ) برگزيده كه خدا او را بزرگى بخشيده و روزيمان كند كه در اطاقهاى بهشت در پهلوى او باشيم . و در هر حالى از خداى كمك مىطلبم و راستى در گفتار و كردار را از او خواستارم ، تا زمانى كه بر زبانها كلمات دلالت كنندهء بر معانى جريان دارد و متداول است ، و زمانهاى حال و گذشته و آينده در برابر هم قرار دارند ، كه او به پاسخ دادن سزاوار و بر هر كارى تواناست .

--> ( 1 ) در حاشيه آمده است كه : « تصريف مصدر صرف به صورت مجهول و به معناى صرف است و تشديد براى مبالغه است و معنا اين است كه دلها از آنچه لايق و شايان شأن خدا نيست بر مىگردد و منع مىشود و كشانده و بر گردانده شدن به جهت شناخت او ، يعنى آنچه را كه براى ذات و صفات و افعال الهى كمال محسوب است بشناسد ، كارى نيست كه جز به توفيق و كمك نيكوى او حاصل شود - از شارح كلمات » . ( 2 ) جناب : منظور از جناب الشى ، نزديك اوست همچنين است حضرت ، و در اين جا مقصود از جناب خود ذات حق است .